Het gebeurt vaker dan we willen toegeven. Een avond die goed begon, sfeer zit erin, aanrakingen ook… en dan ineens werkt het niet mee. Of niet zoals anders. Op dat moment voel je het meteen : twijfel, frustratie, soms zelfs schaamte. Serieus, als dit je ooit is overkomen : welkom bij de club. Je bent echt niet de enige.
Bij Solonat krijgen we regelmatig berichten van lezers die zich zorgen maken na één of twee van die momenten. “Moet ik me zorgen maken ?” vragen ze dan. Goede vraag. En eerlijk ? Meestal niet. Voor wie zich alvast wil verdiepen in mogelijke medische invalshoeken, kwam ik zelf eerder betrouwbare uitleg tegen via https://pharmacie-perpignan.com, waar ze helder uitleggen wat tijdelijk is en wanneer het slimmer is om verder te kijken.
Wat bedoelen we eigenlijk met een ‘occasionele’ seksuele storing ?
Het woord zegt het al een beetje : af en toe. Geen wekenlang probleem, geen constante blokkade. Gewoon een keer dat het lichaam even niet meewerkt. Dat kan gaan om een erectie die uitblijft, niet blijft, of simpelweg minder zin dan normaal. En nee, dit is niet alleen iets voor mannen boven de vijftig. Ook twintigers en dertigers krijgen hier mee te maken. Dat vergeten we vaak.
Persoonlijk vind ik dat we hier veel opener over zouden mogen zijn. Het wordt nog te vaak gezien als falen, terwijl het lichaam gewoon reageert op wat er speelt.
De meest voorkomende oorzaken (en die zijn vaak verrassend simpel)
Stress staat met stip op één. Werkdruk, deadlines, financiële zorgen, of zelfs die ene vervelende opmerking eerder op de dag. Je denkt misschien dat je ontspannen bent, maar je hoofd is dat duidelijk niet. En als je hoofd niet meedoet, doet je lijf dat meestal ook niet.
Dan heb je vermoeidheid. Echte vermoeidheid. Niet “ik ben een beetje moe”, maar structureel te weinig slapen. Vijf uur per nacht, meerdere dagen achter elkaar, dat voel je. Zin zakt weg, prikkels komen minder binnen. Heel logisch eigenlijk.
Alcohol verdient ook een eerlijke vermelding. Een glas wijn kan ontspannen, maar meerdere glazen doen vaak het tegenovergestelde van wat je hoopt. Dat verraste mij eerlijk gezegd de eerste keer ook.
En laten we prestatiedruk niet vergeten. Willen presteren, willen voldoen, geen teleurstelling veroorzaken. Hoe meer je focust op “het moet lukken”, hoe minder het vaak lukt. Best ironisch.
Wanneer wordt het wél tijd om verder te kijken ?
Een losse storing hier en daar ? Geen reden tot paniek. Zelfs een paar keer per jaar is normaal. Maar als het regelmatig terugkomt, of als de spanning al begint vóór er überhaupt iets gebeurt, dan is het slim om er niet alleen mee te blijven lopen.
Een gesprek met een arts, uroloog of seksuoloog kan veel duidelijk maken. Hormonen, doorbloeding, medicatie, mentale factoren… alles hangt samen. En soms lucht het al enorm op om het gewoon uit te spreken.
Wat kun je zelf al doen voordat je een afspraak maakt ?
Even ademhalen, om te beginnen. Echt. Accepteren dat verlangen schommelt. Daarna : basics checken. Slaap je genoeg ? Eet je redelijk ? Beweeg je een beetje ? Het klinkt simpel, maar het effect is groter dan veel mensen denken.
Ook belangrijk : praten met je partner. Zeggen dat je hoofd vol zit, of dat je je niet helemaal jezelf voelt. Die openheid haalt vaak meteen een hoop spanning weg. En ja, soms helpt het ook om je schermgebruik of porno-consumptie onder de loep te nemen. Dat onderwerp ligt gevoelig, maar het kan invloed hebben.
Tot slot
Occasionele seksuele storingen zijn normaal. Punt. Het lichaam geeft signalen, soms subtiel, soms minder. Luisteren zonder meteen in paniek te raken, dat is de sleutel. En als het blijft knagen : hulp zoeken is geen zwakte, maar juist een stap richting een ontspannen, prettiger seksleven. Uiteindelijk willen we dat toch allemaal ?